| Twoje uczucia są dla mnie coraz to dalsze. Ironia zaglądająca w nasz los… Myślałam, że dni będą tylko wspanialsze, a Ty zadałaś mi wielki cios. Na skraju mglistego serca, które nie wierzyło, dla mnie słońce zapaliłaś. Serce dziecinnie, tak mocno zabiło a teraz tak mocno to serce zraniłaś, Wiatr rozwiał wszelkie nadzieje, pozwoliłaś by liście spadły z drzew. |
Chciałabym wrócić w tamtą dal
W górzyste tereny gdzie coś zostawiłam
W sercu mym pozostał żal
Za przyjaźń którą porzuciłam
Całkiem beztrosko tam się żyło
W barwie radości szlak przemierzałam
Całkiem inaczej serce biło
A teraz całkiem sama zostałam
W bezszelestnym rozbłysku na niebie gwiazd
Wspominam te nasze radosne chwile
Kwieciste uliczki dużych miast
Ja jeszcze tam po części żyję.
Poeta to osoba, która widzi na codzień to,
czego my nie dostrzegamy.
Czuje lęk i radość w świetle poezji,
odkrywa tysiące słów i znaczeń które rozwiał wiatr po kątach ludzkiego umysłu
Każde napisane słowo, wers napełnia go spokojem, radością, swobodą wypowiedzi.
Jest kreatywny i twórczy, liczy się dla niego każdy smutek, każda łza bo dzięki temu będzie mógł tworzyć.
Oddycha pięknem, cudem, szczęściem. Popija swój talent życiem, którego tętno zawsze będzie bić nawet jeśli pozostanie już tylko w twaradej okładce…